Van analoog naar digitaal: nieuwe onderwijs- en leermethoden. Een kort overzicht van ICT in Spaanse scholen

In dit artikel benadrukken we de aspecten die direct of indirect op de overgang van een analoge naar een digitale school van invloed zijn en deze bevorderen of juist beletten.

We gaan uit van het principe dat in veel gevallen Spaanse scholen nog steeds met een analoog onderwijsparadigma werken. Dit betekent o.a. dat scholen zich niet van een strak schema hebben kunnen ontdoen: zij baseren hun onderwijsmiddelen (te veel schoolboeken) op vaste beoordelingsvormen, zij gebruiken weinig geglobaliseerde kennis en werken binnen specifieke leerruimten (klaslokalen). In de huidige Spaanse klaslokalen is het gebruik van ICT minimaal. Wij zouden vele voorbeelden kunnen geven van scholen die eerder voortborduren op een 19e eeuwse (industriële) filosofie dan een eigen 21e eeuws (informatie) standpunt innemen maar vele auteurs hebben er –niet ten onrechte– al op gewezen dat we vandaag de dag scholen hebben uit de 19e eeuw, leraren uit de 20e eeuw en leerlingen uit de 21e eeuw.

In het eerste deel van dit artikel geven we een korte samenvatting van het verband tussen samenleving en technologie en vervolgens identificeren we enkele voorafgaande veronderstellingen op grond waarvan we beter in staat zullen zijn om de huidige sociale onderwijscontext met betrekking tot ICT te begrijpen. In het tweede deel bestuderen we de verschillende kenmerken die deze overgangsfase van een analoge naar een digitale school definiëren. Tot slot, doen we enkele voorstellen waarmee digitale scholen een werkelijkheid kunnen worden.