Προς τα Περιβάλλοντα Προσωπικής Μάθησης: Επτά καίριες πτυχές

Τα ΠΠΜ, ειδικά σε αντίθεση με τα παραδοσιακά Συστήματα Διαχείρισης Μάθησης (ΣΔΜ), έλαβαν ιδιαίτερη προσοχή και πρόκειται σύντομα να αλλάξουν το υπόδειγμα διδασκαλίας και μάθησης. Αυτή η δημοσίευση προσπαθεί, αφενός, να ενισχύσει την κατανόηση των εννοιών που υποκρύπτονται και στις δύο προσεγγίσεις και, αφετέρου, να τονίσει τις συνέπειες και τις προκλήσεις των ΠΠΜ και την αυξανόμενη χρήση τους για μάθηση.

Έχουμε εντοπίσει επτά πτυχές στις οποίες αυτές οι αλλαγές είναι πιο εμφανείς και/ή σημαντικές. Συνοψίζοντας, η μάθηση με ΠΠΜ οδηγεί σε αλλαγές που αφορούν: (1) τον ρόλο των μαθητευόμενων ως ενεργών, αυτο-κατευθυνόμενων δημιουργών περιεχομένου, (2) την εξατομίκευση με την υποστήριξη και τα στοιχεία των μελών της κοινότητας, (3) το περιεχόμενο μάθησης ως ένα απέραντο «παζάρι», (4) τον μεγάλο ρόλο της κοινωνικής εμπλοκής, (5) την ιδιοκτησία των στοιχείων των μαθητευόμενων, (6) την σημασία της αυτο-οργανούμενης μάθησης για την κουλτούρα των εκπαιδευτικών οργανισμών και φορέων, και (7) τα τεχνολογικά θέματα που αφορούν τη χρήση εργαλείων κοινωνικού λογισμικού και τη συνάθροιση πολλαπλών πηγών.

Ο μεγάλος αριθμός εργαλείων που υποστηρίζουν τη συνεργασία στον Παγκόσμιο Ιστό, αποδεικνύει ότι τα ΠΠΜ και τα εργαλεία κοινωνικού λογισμικού δεν αποτελούν απλώς πρόσκαιρο εντυπωσιασμό, αλλά οδηγούν σε μια νέα έννοια μάθησης και ένα μέτρο για την ανάπτυξη αειφόρων ικανοτήτων. Παρόλα αυτά, οι υπάρχουσες προσεγγίσεις και ιδέες για τα ΠΠΜ χρειάζονται περαιτέρω ανάπτυξη και επεξεργασία. Με τη συζήτηση των σχετιζόμενων αλλαγών από τα ΣΔΜ προς τα ΠΠΜ και τις προκλήσεις τους, αυτή η δημοσίευση μπορεί να βοηθήσει τους μαθητευόμενους, τους διδάσκοντες και τους εκπαιδευτικούς οργανισμούς κατά τη λήψη αποφάσεων υπέρ (ή κατά) της τεχνολογικής έννοιας των ΠΠΜ, σε γενικό επίπεδο και λαμβάνοντας υπόψη τις παιδαγωγικές τους επιπτώσεις.