identity
Call for papers: ePIC 2013 - The 11th conference on ePortfolio and Identity
Following the rich discussions triggered by the presence of Mozilla Open Badges at ePIC 2012, the 11th ePortfolio and Identity Conference intends to explore further the concept of 'openness' in relation to the themes traditionally addressed by the conference. In particular, as ePortfolio and Open Badges are containers of personal data, what is their place in what some predict as the next big revolution: Open Me — open personal data?
The conference will take place on 8-10 July, 2013
Deadline for abstracts submission: 11 March
Contemporary media (digital, social and mobile) is transforming the landscape of identity, education, employment, culture, technologies and politics. The centralised, top-down, mass media model on which most of our institutions are based is facing assaults from the emerging decentralised, bottom-up, networked, agile social knowledge media. While old power centres are being challenged, new ones are appearing: they are based on the systematic collection, analysis and exploitation of the mass of data produced in our daily life. And we are busily coding our actions and thoughts for Google and Facebook to monetise them. In this context, how can we create the conditions for the emancipation of individuals towards a truly open society?
Authors are invited to address ePortfolio and identity issues in relation to:
- open ePortfolio and open badges
- open identity and open data
- open learning and open educational resources
- open assessment and open accreditation
- open employment and open business
- open architecture and open infrastructure
Key conference questions, in relation to ePortfolio and identity, may include (but are not limited to):
- How to support individual and community learning?
- How to contribute to the identity construction process?
- How to facilitate the recognition and accreditation learning?
- How to support lifelong learning, orientation and employability?
- How to support the acquisition of 21st century skills?
- How to create an ePortfolio architecture and infrastructure?
Deadline for abstracts submission: 11 March
ePIC 2013, the 11th international ePortfolio & Identity Conference
Tracks
Initial Education —ePortfolio from kindergarten to further and higher education
Employability, Organisational and Lifelong Learning —ePortfolio from employees to self-employed and entrepreneurs
Healthcare Education and Practice —ePortfolio from patients to healthcare professionals (special track)
Assessment, Accreditation and Recognition —knowledge, skills and attitudes
Policies —ePortfolio and identity initiatives from a single institution to a whole country
Identity Construction — ePortfolio, social networks, web 2.0
Technologies —ePortfolio platforms, system architectures and standards
Is eLearning quality in the eye of the beholder?
The article reflects the role of stakeholders and experts as well as their composition in review teams, based on the example of epprobate, the international quality label for eLearning courseware.
Some aspects of what we mean by eLearning quality can be captured in a reasonably objective manner (e.g. are learning objectives stated) but most of what we mean by quality (e.g. student engagement) can only be captured through more subjective measures. However, once we start to use subjective measures then the results begin to depend on who is doing the measuring, and, crucially, the results vary depending on the positioning of the reviewers with respect to the courseware.
So an eLearning producer may have one view (and within the company, the coders may have different views from the graphic designers), but the learners and teachers who will use the courseware, the employers who will employ those who have used the course, maybe the company that has commissioned the courseware for its employees, national government agencies and other social agencies may all have different perspectives on what is important in judging the quality of the courseware.
None of these perspectives have a monopoly on truth, and so the new international quality initiative ‘epprobate’ is using an approach that calls on views from a range of perspectives and stakeholders in order to develop its quality reviews.
Mere popularity is no guarantee of quality – one only has to look at the most popular TV programs, newspapers and YouTube videos to be convinced that popularity is not necessarily the same as quality!
On the other hand the traditional approach to quality assurance also has its problems. In education, the traditional approach has been for a small team of educational experts to come to a consensus view as to whether a journal article, a course, a programme of courses or an educational organization meets an established set of criteria. Such experts typically have knowledge of education and the quality evaluation processes and call on content experts if this is appropriate.
Such quality assurance systems have been criticised for being overly controlling, dominated by one particular perspective, and stifling initiative. So these approaches to quality assurance are giving way to quality enhancement approaches, and at the same time much more emphasis has begun to be put on student involvement in the quality process.
However these general quality schemes even in their most recent formulations are not ideally suited to the demands of an educational system subject to rapid change and growth and in particular those demands that arise from the use of eLearning. Many quality schemes for eLearning have been developed but most are somewhat tied to the limiting aspects of traditional quality approaches.
The solution that epprobate is proposing is to carry out reviews from a range of perspectives, in terms of a published set of quality criteria (http://epprobate.com/index.php/en/epprobate-quality-grid), and to involve the courseware producer with a learning community based around this review process. The production by the eLearning courseware producer of a self assessment is a vital part in encouraging the development of eLearning quality through self evaluation. A typical review panel would consist of representatives of the target group for the course, a pedagogical and quality expert, another eLearning courseware producer, a content expert and the eLearning courseware producer. This panel would produce a report examining the courseware in terms of the published criteria, and would award the epprobate label where the courseware was found to be of high quality.
Rather than simply a process of providing a label, the core of the epprobate process is the promotion of a community of peers working together to improve eLearning quality. We will achieve our goal of supporting the development of high quality eLearning courseware through a combination of consulting with a range of perspectives and multiple stakeholders, reviewing against a published set of criteria, producing detailed evaluative reports, and involving eLearning producers within our learning community.
eLearning Papers 28 on Cyber Security and Education published!
Addressing Cyber Security in schools should foster critical digital literacy, such that children can become empowered to make informed decisions about how they choose to use and share information online. eLearning Papers Nº 28 gives answers to questions such as: What constitutes risk when working with digital media? Or where does the potential reside to engage young people in safe Internet use?
The rapidity with which children and young people are gaining access to online, convergent, mobile and networked media is unprecedented in the history of technological innovation. There are two main foci for e–security research that associated with protecting information both strategic and economic and that protecting people particularly the young. While these are overlapping concerns it is the latter that this special issue addresses.
eLearning Papers 28 presents 8 articles arranged in the two sections, In-depth and From the field. The four In-depth articles give a view of the present discussions surrounding how students can be encouraged to engage in safe Internet use. The fourth From the field articles present examples of best practice scenarios.
Click here to read the whole editorial and the 8 articles.
Projektowanie zajęć edukacyjnych opartych na współpracy w bezpiecznych systemach informacyjnych
Badanie aplikacji technologii informacyjnych w projektowaniu opartych na współpracy zajęć edukacyjnych wspieranych komputerowo stwarza bardzo skomplikowane scenariusze, które muszą być analizowane z różnych perspektyw. Jedna z nich to bezpieczeństwo informacji, rozpatrywane nie tylko z technologicznego punktu widzenia.
W tym artykule stwierdzamy, że aktualne systemy e-learningowe wspierające kształcenie on-line oparte na współpracy nie spełniają skutecznie podstawowych wymogów bezpieczeństwa. To ograniczenie może mieć duży wpływ na cały proces kształcenia opartego na współpracy. Aby złagodzić te problemy proponujemy metodę opartą na modelach infrastruktury klucza publicznego, które zapewniają podstawowe właściwości i usługi związane z bezpieczeństwem w kształceniu on-line opartym na współpracy, takie jak dostępność, integralność, identyfikacja i uwierzytelnianie, kontrola dostępu, poufność, określanie tożsamości, znaczniki czasowe, usługi audytowe i kontrola awarii.
Wsparcie dla cyfrowych imigrantów. Kursy on-line dla nauczycieli na temat bezpiecznego internetu w Austrii
Edukacja w zakresie mediów jest międzydyscyplinarnym przedmiotem w szkołach austriackich, ale nie stanowi części formalnego wykształcenia nauczycieli. Nauczyciele posiadający dobre kompetencje cyfrowe dużo częściej podejmują na swoich lekcjach dyskusje z uczniami na temat bezpieczeństwa on-line. Dlatego wzmacnianie tych umiejętności wśród nauczycieli pomoże w przyszłości włączyć je w główny nurt edukacji. Opracowano kilka przydatnych narzędzi e-learningowych, aby pomóc nauczycielom zapoznać się z podstawami tych zagadnień i wprowadzić je na lekcjach.
Stwierdziliśmy, że łatwiej jest dotrzeć do nauczycieli z wysokiej jakości treściami e-learningowymi na temat bezpieczeństwa on-line, współpracując ze znanymi dostawcami materiałów szkoleniowych dla nauczycieli lub serwisami, z których już korzystają nauczyciele. Dzięki temu można się upewnić, że zasoby będą spełniały ich oczekiwania, jak również zagwarantować solidną bazę wiedzy. Wnioski te zostały sformułowane przez Saferinternet.at, austriacką inicjatywę finansowaną z funduszy europejskich w ramach programu „Safer Internet” i działającą na rzecz bezpieczeństwa on-line, która między innymi przygotowuje szkolenia dla nauczycieli na ten temat.
Odkrywany wspólnie cyfrowy świat – bezpiecznie i krytycznie
W ramach programu „Safer Internet”, Łotwa zorganizowała Dzień Bezpiecznego Internetu, aby razem z rodzicami, nauczycielami oraz dziećmi i młodzieżą odkryć bezpiecznie cyfrowy świat. Zgodnie z najnowszymi ustaleniami, bezpiecznie znaczy krytycznie, ponieważ umiejętności cyfrowe są bardzo silnie związane z umiejętnością krytycznej oceny treści on-line, co automatycznie wiąże się też z bezpieczeństwem osobistym on-line.
Badanie prowadzone w ramach projektu „EU Kids Online” w roku 2010 wskazało, że tylko 54% dzieci i młodzieży twierdzi, że są w stanie i że rzeczywiście porównują informacje uzyskane w różnych źródłach on-line, zanim przyjmą je za prawdziwe i godne zaufania. Aby sprawdzić to stwierdzenie, Łotewskie Centrum „Safer Internet” wspólnie z łotewskim serwisem społecznościowym Draugiem.lv zorganizowały eksperyment, mający na celu sprawdzenie, z jaką ostrożnością młodzi ludzie podają informacje osobiste. Wyniki tego badania wskazują, że konieczne jest zwiększenie wysiłków mających na celu wzmocnienie krytycznej alfabetyzacji cyfrowej wśród młodych ludzi.
Doświadczenia z programu „Safer Internet” w Estonii
Estońskie dzieci są grupą demograficzną wchodzącą w skład listy 5 czołowych grup użytkowników internetu, którzy wykorzystują nowe rozwiązania technologii informacyjno-komunikacyjnych, jak również są narażeni na ich negatywne aspekty (różnego rodzaju zagrożenia on-line). W kraju tym dopiero niedawno zaczęto podejmować skoordynowane wysiłki mające na celu podniesienie świadomości na temat e-bezpieczeństwa. Wcześniejsze działania były słabo skoordynowane, brakowało im ciągłości i zależały głównie od wolontariuszy. W ciągu ostatnich kilku lat, program „Safer Internet” w Estonii wniósł bardzo potrzebną koordynację.
Naszym celem jest określenie tematów, które zostały lub nie zostały objęte przez program; określenie słabych i silnych stron programu, analiza jego wyników i wskazanie najważniejszych punktów dla kolejnych etapów. Przeanalizowaliśmy treści (materiały edukacyjne i e-kurs) stworzone przez projekt, doświadczenia szkoleniowców oraz komentarze do kursu. W oparciu o te dane sformułowaliśmy rekomendacje (z punktu widzenia samego projektu, zarządzania szkołą, rodziców i rządu) do uwzględnienia w kolejnych etapach tej inicjatywy.
Czy szkoły są odpowiednio przygotowane do rozwiązania problemu bezpieczeństwa on-line w programach nauczania i poza nimi?
Nasz artykuł analizuje dane zebrane przez ponad 1000 szkół w Wielkiej Brytanii, związane z ich polityką i praktyką bezpieczeństwa on-line. Porównując z danymi z poprzednich lat, rozpatrujemy aktualny stan praktyk stosowanych w brytyjskich szkołach i analizujemy postępy poczynione w okresie 12 miesięcy.
Z analizy tej jasno wynika, że aspekty wykorzystujące interwencje technologiczne (np. filtrowanie) i rozwój polityk ogólnie działają lepiej niż te aspekty, które wymagają długoterminowych nakładów w zasoby (na przykład szkolenia) lub zaangażowania całej szkoły (na przykład edukacja rodziców, czy zrozumienie w społeczności). Monitorowanie i sprawozdawczość także działają niezadawalająco. Warto zauważyć, że nawet przy zdwojonej liczbie uczestniczących placówek, najsilniejsze i najsłabsze aspekty pozostawały praktycznie bez zmian w ciągu roku 2010 i 2011, odnotowując tylko niewielką poprawę.
Narzędzie analityczne zastosowane do zgromadzenia tych danych jest aktualnie wykorzystywane w projektach pilotażowych w Stanach Zjednoczonych i w Australii. Kiedy będzie ono już w pełni działało w tych regionach, można będzie po raz pierwszy uzyskać szczegółową analizę funkcjonowania w skali międzynarodowej. Otwiera to interesujące możliwości określenia w skali międzynarodowej, w jaki sposób szkoły podchodzą do bezpieczeństwa on-line i w jaki sposób zapewniają ochronę uczniom, pracownikom i całej społeczności.
Doświadczenia dzieci dotyczące molestowania i wykorzystywania seksualnego przez internet
Badanie przeprowadzone przez organizację „Save the Children” i Helsińską Grupę Nadzoru Społeczności Wirtualnej dostarczyło informacji na temat częstotliwości występowania wykorzystywania seksualnego fińskich dzieci w internecie. W roku 2011 przeprowadzono anonimową ankietę w czterech społecznościach on-line. W raporcie z badania przedstawiono wyniki dotyczące uczestników w wieku poniżej 16 lat (62% dziewcząt i 38% chłopców), którzy stanowili 54% wszystkich biorących udział w ankiecie (2.283).
Skupiono się na interakcji on-line, w której drugą stroną była osoba dorosła lub ktoś wyraźnie starszy. 33% dzieci otrzymało wiadomości o tematyce seksualnej, zdjęcia lub nagrania wideo odczytane jako molestujące, nadesłane przez osobę dorosłą lub wyraźnie starszą; 24% dzieci nawiązało rozmowę na tematy związane z seksem, a 20% miało kontakt seksualny poprzez kamerę internetową z osobą dorosłą lub wyraźnie starszą. 11% pojawiło się w skąpym ubraniu lub nago przed kamerą internetową. Biorąc por uwagę ograniczenia badań przeprowadzanych on-line, wyniki te są niepokojące. Wykorzystywanie seksualne dzieci on-line – bez względu na to, czy jest odczuwane jako molestujące, czy nie – rysuje się jako problem o dużym zasięgu, wymagający zdecydowanych interwencji organów ścigania i działań na rzecz ochrony dzieci.