Starzejące się społeczeństwa, kształcenie i technologie informacyjno-komunikacyjne

Musimy nauczyć się traktować ludzi starszych jako grupę heterogeniczną, jeżeli chodzi o wiarę we własne możliwości, zdolność uczenia się, zainteresowania, czy uwarunkowania społeczne i zdrowotne.

Ogólnie, motywacja starszych ludzi do nauki jest związana z poprawą ich codziennego życia, podtrzymaniem ich aktywności, możliwością dzielenia się wiedzą i komunikacją z innymi uczącymi się osobami. Technologie informacyjno-komunikacyjne mogą umożliwić nowe, bardziej elastyczne formy kształcenia, które ułatwią kontakt pomiędzy starszymi ludźmi oraz połączą ich z młodszymi pokoleniami. W przypadku starszych osób kształcenie odbywa się przeważnie w nieformalnych środowiskach edukacyjnych i kieruje się raczej ich własnymi zainteresowaniami i potrzebami, a nie formalnymi wymaganiami.

Należy bardzo starannie opracowywać zarówno treści, jak i warunki oferty edukacyjnej dla starszych osób. Nie ulega wątpliwości, że starsi ludzie chcą się uczyć, ale aktualnie istnieje bardzo niewiele konkretnych i sensownych ofert edukacyjnych wychodzących na przeciw tym pragnieniom. Musimy skoncentrować nasze wysiłki na opracowaniu wartościowych i przystępnych ofert edukacyjnych oraz przyjaznych dla użytkowników narzędzi przystosowanych do potrzeb osób starszych. Wspieranie ofert edukacyjnych skoncentrowanych na uczniach i ich umiejętnościach uczenia się, stało się częścią ustawicznego kształcenia dla całego społeczeństwa wiedzy, w którym osoby starsze tworzą jedną grupę uczących się i mentorów, wchodzących w interakcje i integrujących się z resztą społeczeństwa.

W ogóle rola kształcenia zmienia się wraz z powstawaniem nowych, obiecujących aplikacji technologii informacyjno-komunikacyjnych i konieczne są badania, które określą, w jaki sposób możemy najlepiej wspierać i udostępniać oferty edukacyjne w starzejącym się społeczeństwie.
Artykuł ten został opublikowany w EuroPACE pod tytułem „European Networking and Learning for the Future. The EuroPACE approach”, pod red. Annemie Boonen i WimVan Petegem, Garant, Antwerpia, listopad 2007.