Przygotowanie profesjonalistów pierwszej linii w edukacji specjalnej do nowych zadań edukacyjnych

Odpowiednia implementacja edukacyjna technologii informacyjno-komunikacyjnych zależy w dużym stopniu od świadomości nauczycieli co do ich możliwości w czasie zajęć lekcyjnych, od ich przygotowania i zdolności do przystosowania się do różnych stylów uczenia się uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Jednak brak szkolenia w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych jest najczęstszą przyczyną nie wykorzystywania ich lub nie pełnego wykorzystywania tych technologii jako narzędzi pedagogicznych lub indywidualnych technologii asystencyjnych wśród uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

W naszym artykule opisujemy ankietę przeprowadzoną wśród nauczycieli ze studiów magisterskich z zakresu edukacji specjalnej, w której zostali poproszeni o analizę przyswajania ogólnych umiejętności z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz specjalnych rozwiązań w ramach tych technologii dla studentów z ograniczeniami edukacyjnymi. Zebranie, kompilacja i przetworzenie danych z tej ankiety pozwala na opisanie i wyjaśnienie aktualnej percepcji, umiejętności i potrzeb szkoleniowych tej grupy zawodowej.

Otrzymane rezultaty potwierdzają wyniki innych badań, według których nauczyciele edukacji specjalnej popierają wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych, jako przydatnego narzędzia w kształceniu uczniów z ograniczeniami edukacyjnymi. Niemniej nasze obserwacje wykazują, że przed przyswojeniem specyficznych technologii dla nauczania uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, nauczyciele muszą zdobyć serię podstawowych umiejętności w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych. Wsparcie edukacyjne zapewniane przez przeszkolonych i wyspecjalizowanych profesjonalistów wspieranych przez media i techniki informacyjno-komunikacyjne stanowi wyjątkowo ważną pomoc dla tych studentów i uczniów, którzy chcą zmniejszyć lub pokonać swoje ograniczenia.